ترجیح رضای مخلوق بر رضای خالق

عابدی بود که شاگردان زیادی داشت و حتی مردم عامه هم مرید او بودند و آوازه اش همه جا پیچیده بود. عابد روزی عبورش به یک آبادی افتاد؛ به نانوایی رفت و چون لباس درستی نپوشیده بود نانوا به او نان نداد و عابد رفت.
مردی که آنجا بود عابد را شناخت، به نانوا گفت این مرد را می شناسی؟ گفت: نه؛ گفت: فلان عابد بود؛ نانوا گفت: من از مریدان اویم، دوید دنبالش و گفت می خواهم شاگرد شما باشم؛ عابد قبول نکرد.

نانوا گفت: اگر قبول کنی من امشب تمام آبادی را طعام می دهم، عابد قبول کرد.

وقتی همه شام خوردند، نانوا گفت: سرورم دوزخ یعنی چه؟ عابد گفت: دوزخ یعنی اینکه تو برای رضای خدا یک نان به بنده خدا ندادی ولی برای رضایت دل یک بنده خدا یک آبادی نان دادی!

امام جعفرصادق(ع): عمل خالص آن عملی است که دوست نداری درباره آن، احدی جز خدای سبحان از تو تعریف و تمجید کند.

ملاحظه: در زندگی روزمره خودمان وقتی دقت کنیم، مشاهده می کنیم که بسیاری از کارهایی که انجام می دهیم، انگیزه و نیت خالصی ندارد و صرفا برای کسب رضایت افراد و اشخاص است و اصولا از زمانی که دمکراسی در دنیا به وجود آمده، رضایت خدا، فدای رضایت مردم شده و فقط به خواست مردم توجه می‌شود، ولی به خواست خدا هیچ توجهی و التفاتی نمی‌گردد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

سوال امنیتی *


طراحی سایتسئواجاره ویلا و فروش ویلا شمالسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلافروش ویلااجاره ویلافروش ویلاویلا شمالویلا زیباکنار